चार मुक्तक : जुना लम्साल

बोल्दा बोल्दै टाढा भयौ मैले हेरी रहे
यादहरूको अनेकौ किस्सा फेरी रहे
सुनाउनु थियो कत्ति कुरा सोध्नु पनि,
भरिएर यी आँखा आँसु बनेर घेरी रहे ।

उसका यादहरू यो दिलमा बसाएर के भो
मनको कुरा सबै मनसँग जताएर के भो
संगै भए दिलरुवा कति खुसी हुन्थे होला,
यहाँ आँसुलाई आँसु संगै सजाएर के भो ।

‎रंगवाली रङ्गीनले यहाँ तस्बिर बनाउँछन्
‎मौका मिल्योकि प्रहार गर्ने तिर बनाउँछन्
‎आफू स्वतन्त्र बनेर हिँड्दै छन् सबैतिर,
फेरी निर्दोसलाई बाध्ने जञ्जिर बनाउँछन् ।

सहकार्य : कपन बानेश्वर साहित्यिक साप्ताहिक